Δευτέρα 24 Δεκεμβρίου 2012
Κυριακή 23 Δεκεμβρίου 2012
Κρατικό Εργοστάσιο Αεροσκαφών
Θέση
Βρίσκεται στο βορειοανατολικό άκρο του (πρώην) Αεροδρομίου του ΕλληνικούΈτος Ίδρυσης 1925
Υπαγωγή
Διοίκηση Αεροπορικής ΥποστήριξηςΑποστολή
Το Κρατικό Εργοστάσιο Αεροσκαφών (ΚΕΑ) έχει ως αποστολή την εκτέλεση επιθεωρήσεων, επισκευών και τροποποιήσεων επιπέδου εργοστασίου σε οπλικά συστήματα και μέσα της Πολεμικής Αεροπορίας (ΠΑ), την κατασκευή εξαρτημάτων – συστημάτων για τις Μονάδες της ΠΑ και την παροχή τεχνικής υποστήριξης προς τις Μονάδες ή τρίτους.Ιστορία
Το Κρατικό Εργοστάσιο Αεροσκαφών (ΚΕΑ) ιδρύθηκε το 1925 με έδρα το Παλαιό
Φάληρο, μετά από σχετική απόφαση του Ελευθερίου Βενιζέλου με τη συνεργασία της
Βρετανικής Εταιρείας BLACKBURN. Βρισκόταν υπό κρατικό έλεγχο και είχε σαν σκοπό
την κατασκευή και τη συντήρηση των επιχειρησιακών και των εκπαιδευτικών
αεροσκαφών της εποχής.Το διάστημα 1926-1929 στις εγκαταστάσεις του ΚΕΑ πραγματοποιήθηκε η κατασκευή του πρώτου Τορπιλοφόρου-Υδροπλάνου τύπου Vellos για λογαριασμό της Ναυτικής Αεροπορίας, δέκα (10) Βομβαρδιστικών αεροσκαφών τύπου ATLAS και δέκα (10) Εκπαιδευτικών αεροσκαφών τύπου Auro Tutor.
Το 1938 η Ελληνική Κυβέρνηση ανέλαβε τον πλήρη έλεγχο του Εργοστασίου.
Το 1939 κατασκευάστηκε στο ΚΕΑ το πρώτο αεροσκάφος τύπου PZL Ρ-24, εξ' ολοκλήρου από μέταλλο, το οποίο χρησιμοποιήθηκε στον πόλεμο του 1940. Επίσης, σχεδιάστηκε και ξεκίνησε η κατασκευή ενενήντα (90) αεροσκαφών τύπου HENSCHEL των οποίων όμως η παραγωγή διακόπηκε λόγω της εισόδου της χώρας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Μεταπολεμικά το ΚΕΑ ανέλαβε την εργοστασιακή συντήρηση της πλειοψηφίας του αεροπορικού υλικού της ΠΑ.
Το 1952 εντάχθηκε στην 30η Διοίκηση Αεροπορικής Υποστήριξης (ΔΑΥ) και το 1957 μετονομάστηκε σε 202 Κρατικό Εργοστάσιο Αεροπλάνων.
Μεταξύ των ετών 1958-1971 ιδρύθηκαν τα Παραρτήματα: Τ-Η στο Ελληνικό (1958), τα Συνεργεία Επισκευών Μηχανημάτων - Αυτοκινήτων (ΣΕΜΑ) στο Παλαιό Φάληρο (1961) και Αεροκινητήρων στην Ελευσίνα (1971).
Το 1974, όλα μαζί, μετονομάστηκαν σε Εργοστάσια και εντάχθηκαν στην Κεντρική Διεύθυνση του 202 ΚΕΑ που βρισκόταν στο Παλαιό Φάληρο. Η ίδρυση της ΕΑΒ απορρόφησε μέρος του προσωπικού καθώς και του φόρτου εργασιών του ΚΕΑ.
Την περίοδο 1979 - 1981 έγινε μετεγκατάσταση στην παρούσα θέση, δραστηριοτήτων που λειτουργούσαν στο Παλαιό Φάληρο και στην Ελευσίνα.
Το έτος 1982 αναδιοργανώθηκε στα πρότυπα τυπικής Μονάδος της ΠΑ, αφού καταργήθηκε το Διοικητικό Συμβούλιο και αντικαταστάθηκε ο Γενικός Διευθυντής από Διοικητή.
Το 1987 μετονομάστηκε σε Κρατικό Εργοστάσιο Αεροσκαφών (ΚΕΑ).
Το 1991 οι δραστηριότητες επίβλεψης (ΔΠΕ), οι παραγωγικές δραστηριότητες (Δ. ΜΕΛ) και τα συνεργεία του ΣΤ΄ Τομέα μετεγκαταστάθηκαν από την Ελευσίνα στο Ελληνικό.
Το 1999 το ΚΕΑ ανέλαβε την κατασκευή των μη επανδρωμένων αεροσκαφών Πήγασος καθώς και τις συνολικές απαιτήσεις των τροποποιήσεων και επισκευών τους.
Το 2002 αποδόθηκε το τελευταίο αεροσκάφος F-4E πριν τον περιορισμό στα 2000 μέτρα του διαδρόμου προσγείωσης του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού και την μετέπειτα οριστική αναστολή λειτουργίας του.
Παράλληλα συνεχίστηκαν τα προγράμματα επιθεώρησης και επισκευής των ελικοπτέρων AB-205 και B-212.
Το 2003 ανέλαβε τα προγράμματα επιθεωρήσεων και επισκευής των ελικοπτέρων Super Puma, την περιοδική επιθεώρηση 3000 ωρών των αεροσκαφών Τ-41, την επιθεώρηση Β1 Check των αεροσκαφών C-27J, ενώ παρέχει τεχνική υποστήριξη σε όλα τα πτητικά μέσα της ΠΑ.
Το 2009 ανέλαβε την εργοστασιακή σύντηρηση των αεροσκαφών PZL M-18.
Το Μάιο του 2009, με την κατάργση της 129 Πτέρυγας Υποστήριξης, το ΚΕΑ ανέλαβε την υποστήριξη της Αεροπορικής Βάσης Ελληνικού και των γύρω Μονάδων.
«Πήγασος ΙΙ»
«Πήγασος ΙΙ»: To ελληνικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας
Τα τεχνικά του χαρακτηριστικά το καθιστούν κατάλληλο για επιτήρηση, στοχοποίηση και εκτίμηση ζημιών μάχης, ενώ έχει προβλεφθεί η χρήση του ως φορέας αισθητήρων ηλεκτρονικών υποκλοπών (ELINT).
Η μεγάλη διαφορά από το σύνολο σχεδόν των άλλων όπλων των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων είναι ότι το Μη Επανδρωμένο Αεροσκάφος (ΜΕΑ) «Πήγασος ΙΙ» είναι ελληνικής ανάπτυξης, σχεδίασης και κατασκευής, με πολύ λίγες προσθήκες ξένης τεχνολογίας -κυρίως από το Ισραήλ.
Το πρώτο πλήρες σύστημα «Πήγασος Ι» παραδόθηκε στην 131 Σμηναρχία Μάχης του Άκτιου Πρέβεζας το 2002, όπου τον Ιανουάριο του 2003 με απόφαση του Ανωτάτου Αεροπορικού Συμβουλίου ιδρύθηκε το Σμήνος Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (ΣΜΕΑ/Φ). Τον Αύγουστο του 2005 ολοκληρώθηκε η αναβάθμιση του πρώτου «Πήγασος Ι» σε «Πήγασος ΙΙ» με άριστα αποτελέσματα στις πτητικές δοκιμές πιστοποίησης.
Τον Ιούλιο του 2006 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες τροποποίησης του συνόλου των υφιστάμενων ΜΕΑ, καθώς και των αντίστοιχων Σταθμών Εδάφους (ΣΕΔ) ενώ από το 2007 το ΣΜΕΑ/Φ λαμβάνει μέρος στις Διακλαδικές Ασκήσεις «Ηνίοχος» και «Δούρειος Ίππος». Τον Δεκέμβριο του 2008 το Σμήνος αναβαθμίσθηκε σε Πολεμική Μοίρα Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (ΜΜΕΑ/Φ), με χαρακτηριστικό κλήσης «Αχέρων», υπαγόμενη διοικητικά στον Διοικητή της 131 ΣΜ και επιχειρησιακά στο ΑΤΑ. Από το 2009 βρίσκεται σε εξέλιξη η παραγωγή 12 επιπλέον αεροσκαφών με εμπλοκή του ΓΕΕΘΑ, λόγω της διακλαδικής αξιοποίησης του συστήματος.
Ο «Πήγασος ΙΙ» έχει μήκος 4,30 μέτρα, εκπέτασμα πτερύγων 6,22 μέτρα, μέγιστο βάρος απογείωσης 250 κιλά με ωφέλιμο φορτίο 40 κιλών, ταχύτητα 185 χλμ/ώρα, μέγιστο επιχειρησιακό ύψος 16.000 πόδια, εμβέλεια πάνω από 185 χλμ και αυτονομία 15 ώρες. Το αεροσκάφος χρειάζεται μήκος διαδρόμου 170 μέτρων για απογείωση και 500 μέτρων για προσγείωση.
strategyreports - hellarmforces
Σ΄ εκείνους που πολέμησαν στα χιόνια...
εφ.Λοχίας Γεώργιος Παπάς,Γεννήθηκε στο Βόλο το το 1012.Έκανε τις γυμνασιακές του σπουδές στο Παρίσι,στο ινστιτούτο Βενσάν.Έπειτα θα σπουδάσει χημικός -μηχανικός στην Ελβετία .Άνθρωπος με φοβερή ροπή στον αθλητισμό.Επιστρέφοντας στην Ελλάδα διορίζεται στο Γενικό Χημείο του Κράτους στην Θεσσαλονίκη και θ΄ασχοληθεί με πολλά αθλήματα .Μέλος του Ορειβατικού Συλλόγου Βόλου θα διακριθεί σε τοπικούς και Πανελλήνιους αγώνες χιονοδρομίας .Χρυσά Βραβεία και το βάθρο του νικητή στο ‘‘σύνθετο τεχνικής Κατάβασης‘‘ με τον συναθλητή Πλούτωνα Λογγίδη τους έκανε φίλους αχώριστους.
1940 μαζί με 28 συναθλητές του Ορειβατικού Ομίλου Βόλου συμπεριλαμβάνονται στην δύναμη του 1ου Τάγματος Χιονοδρόμων.Αποστολή τους η συνοδεία αιχμαλώτων,η διάνοιξη περασμάτων,η αποκατάσταση τεχνικών κωλυμάτων(σύρματα αγκαθωτά)η συνοδεία τραυματιών ,η αποκατάσταση τηλεπικοινωνιών και τέλος η επαφή με τα τμήματα μας από και προς το μέτωπο.
4 Απριλίου 1941οι Έλληνες κάνουν αντεπίθεση και καταλαμβάνουν τις ιταλικές θέσεις.Έξι χιονοδρόμοι έλαβαν εντολή να μεταβούν προς μεταφορά τους στα μετόπισθεν.Παπ’ας και Λογγίδης άφοβοι και οι δύο τους προχώρησαν μονοι ποιο βαθιά στο μέτωπο και αιφνιδια΄ζοντας τους Ιταλούς σε άλλο χαρακώματα έπιασαν νέους αιχμαλώτους.(ο δνεας Λογγίδης γνώριζε άριστα τα Ιταλικά (ήταν μεγαλωμένος στην Τεργέστη) Ένας όλμος από την αντεπίθεση των Ιταλών βρίσκει θανάσιμα των Παπά και τραυματίζει τον δνεα Λογγίδη. Ο Βολιώτης χιονοδρόμος Μπάμπης Σοφιάδης παίρνει εντολή να εντοπίσει τους δυο χιονοδρόμους και τον Διοικητή τρχη Παπαζήση.Βρίσκει τραυματισμένο τον Παπαζήση στην κοιλιά ο οποίος του δίνει εντολή να μεταφέρει υπηρεσιακό σημείωμα στις ελληνικές γραμμές με λοχαγό τον Καλοκαιρινό.Ο Σοφιάδης παίρνει την ματωμένη διαταγή και σπεύδει προς εκτέλεση της........κάπου στη διαδρομή του φώναξε ο τραυματισμένος Λογγίδης μέσα από την ρεματιά τον οποίο σκέπασε με ενα Ιταλικό αντίσκηνο, για προστασία.
Ο Σοφιανόπουλος ένας ακόμη σκιέρ τραυματίζετε για να μεταφέρει την διαταγή στον δεύτερο Λοχαγό ,στην δεύτερη γραμμή άμυνας των Ελλήνων.Ο Χιονοδρόμος Γεώργιος Νικολούτσος σε αποστολή μεταφοράς της διαταγής εντοπίζει τον Σοφιανόπουλος και επιστρέφοντας ενημερώνει για την θέση των τραυματισμένων συμπολεμιστων.Βράδιασε και το χιόνι έπεφτε ακατάπαυστα .Την άλλη μέρα μια αποστολή τραυματιοφορέων φέρνει βαριά τραυματισμένο τον Λογγίδη περιγράφει ο Νικολούτσος τον οποίο συνόδευα στην Κορυτσά κι έπειτα στην Θεσσαλονίκη.Το λοχία Χιονοδρόμων Ν.Παπά βρήκαν οι τραυματιοφορείς στη θέση ‘‘Καμια‘‘ στο όρος Μνήμα της γριάς σκεπασμένο από χιόνι με βαριά τραύματα στο θώρακα και στο λαιμό.Έκαναν πρόχειρο μνήμα και για σταυρό έσπασαν τα χιονοπέδιλα. Άφησαν πίσω το άψυχο κορμί του συμπολεμιστή με λευκό σάβανο από χιόνι σιωπηρό να πορεύεται στεφανωμένο στην ΄χωρα της γαλήνης ,ανάλαφρο ,αιθέριο ,φωτεινό ,αθάνατος και γενναίος στη μνήμη όλων .
Στα 1982 νομίζω με ενέργειές του ο Ορειβατικού Συλλόγου Βόλου έφεραν τα οστά του πολεμιστή πίσω.Στο Χιονοδρομικό Κέντρο στις ‘Αγριόλευκες‘ υπάρχει προτομή του πολεμιστή Ν.Πάπα για να θυμίζει σε όλους εμάς εκείνους που πολέμησαν στα χιόνια ...για την δική μας Ελευθερία. Μπορούμε να φωνάξουμε προς κάθε κατεύθυνση ...‘‘οι ήρωες πολεμούν ως Ελληνες‘‘
Εμμανουηλ Γ.Παυλής
παραγωγός της Ρ /Φ εκπομπής
του ΣΕΑν Μαγνησίας
του ΣΕΑν Μαγνησίας
‘‘ΕΘΕΛΟΝΤΗΣ ΕΝ ΔΡΑΣΗ‘‘
Η γέννησις Σου Χριστέ ο Θεός υμών
Η γέννησις Σου Χριστέ ο Θεός υμών ανέτειλε τω κόσμω το φως το της γνώσεως.
Εν αυτή γαρ οι τοις άστροις λατρεύοντες υπό αστέρος εδιδάσκοντο.
Σε προσκυνείν τον ήλιον της δικαιοσύνης και σε γιγνώσκειν
εξ ύψους ανατολήν.
Κύριε δόξα Σοι. (Απολυτίκιο Χριστουγέννων)
Εν αυτή γαρ οι τοις άστροις λατρεύοντες υπό αστέρος εδιδάσκοντο.
Σε προσκυνείν τον ήλιον της δικαιοσύνης και σε γιγνώσκειν
εξ ύψους ανατολήν.
Κύριε δόξα Σοι. (Απολυτίκιο Χριστουγέννων)
Ο πρώτος εθνικός τουρκικός δορυφόρος παρατήρησης
παρατήρησης Göktürk-2
Δεκεμβρίοσ 2012
Ο δορυφόρος Göktürk-2 τέθηκε σε ηλιοσύγχρονη τροχιά (SSO) από πυραυλικό φορέα δύο σταδίων CZ-2D.
Ο πρώτος εθνικός τουρκικός δορυφόρος παρατήρησης Göktürk-2 εκτοξεύθηκε χθες 18 Δεκεμβρίου σε τροχιά, από το διαστημικό κέντρο Τζιουκουάν της Κίνας με πυραυλικό φορέα «Μεγάλη Πορεία 2D» (Chang Zheng 2D: CZ-2D). Η εκτόξευση ήταν προγραμματισμένη για την επομένη, αλλά η πρόβλεψη δυσμενών καιρικών συνθηκών προκάλεσε την προώθηση της αποστολής κατά 24 ώρες. Οι πρώτες απεικονίσεις αναμένονται μεταξύ 25 και 30 Δεκεμβρίου.
Το κύριο φορτίο του Göktürk-2 είναι ένας στερεοσκοπικός Πολυ-Φασματικός Απεικονιστής (MSI) με ικανότητα διάκρισης 2,5m σε παγχρωματική λειτουργία, 10m σε πολυφασματική και 20m σε Βραχύ μήκος Κύματος Υπερύθρων (SWIR: 1,0-2,4μm). Η παγχρωματική λειτουργία χρησιμοποιεί ενιαία την ορατή περιοχή (0,45-0,90μm) του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος, παρέχοντας απεικονίσεις όμοιες με κοινές ασπρόμαυρες φωτογραφίες και είναι γενικά ακριβέστερη από άποψη διακριτικής ικανότητας εδάφους. Η πολυφασματική λειτουργία χρησιμοποιεί πολλαπλές διαφορετικές ζώνες της ορατής και της Εγγύς Υπέρυθρης (NIR) περιοχής του φάσματος, απεικονίζοντας με διαφορετικά χρώματα ενδείξεις για χαρακτηριστικά της γήινης επιφάνειας όπως βλάστηση, άσφαλτος ή σκυρόδεμα, ορυκτά, υπόγεια ύδατα κλπ. Στην προκειμένη περίπτωση χρησιμοποιούνται οι ζώνες μήκους κύματος 0,45-0,52μm (μπλε), 0,52-0,60μm (πράσινο), 0,63-0,69μm (κόκκινο) και 0,76-0,90μm (NIR). Η οδοντωτή λωρίδα (swath) κάλυψης εδάφους της απεικόνισης του Göktürk-2 είναι πλάτους 20km. Οι εφαρμογές των απεικονίσεων θα περιλαμβάνουν διαχείριση καταστροφών, επείγουσες καταστάσεις, περιβαλλοντικό έλεγχο, χαρτογράφηση και σχεδίαση, τοπογραφία, γεωλογία, παρακολούθηση παράκτιων ζωνών, οικοσυστημάτων και υδάτινων πόρων κλπ.
Η τροχιά του δορυφόρου είναι ηλιοσύγχρονη (SSO) σε ύψος 700km με κλίση 98° και περίοδο περιστροφής 98 λεπτά. Ο χρόνος επανεπίσκεψης ενός συγκεκριμένου σημείου στο έδαφος κυμαίνεται μεταξύ δύο και πέντε ημερών, με μέσο όρο 2,5 ημέρες. Ο δορυφόρος επικοινωνεί με το έδαφος για 42 λεπτά την ημέρα, ενώ η ημερήσια χωρητικότητα αποθήκευσης δεδομένων είναι 15Gbyte, αντίστοιχη σε απεικονίσεις 14.400km² (720x20km). Η μάζα εκτόξευσης του Göktürk-2 ήταν 450kg, ενώ σε τροχιά περιορίζεται σε 400kg. Η προβλεπόμενη διάρκεια επιχειρησιακής ζωής του είναι 5 χρόνια.
Οι τρεις ηλιακές επιφάνειες φωτοβολταϊκών και ο μηχανισμός πυροτεχνικής τους ανάπτυξης προήλθαν από την εταιρεία SpaceTech GmbH του Ίμενσταντ της Γερμανίας. Ο πυραυλικός φορέας CZ-2D αναπτύχθηκε από την Ακαδημία Τεχνολογίας Διαστημικών πτήσεων της Σαγκάης και χρησιμοποιείται για δορυφόρους χαμηλής τροχιάς, γεωσύγχρονης (LEO) ή SSO.
Σάββατο 22 Δεκεμβρίου 2012
το “μάτι του Καυκάσου”
Τέλος εποχής για το “μάτι του Καυκάσου”
22 Δεκεμβρίου 2012
Βίκτορ Λιτόβκιν, ειδικά για τη Russia Beyond the Headlines
Βίκτορ Λιτόβκιν, ειδικά για τη Russia Beyond the Headlines
Η Ρωσία διέκοψε τη λειτουργία του σταθμού ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης στη Γκαμπάλα του Αζερμπαϊτζάν. Το συγκρότημα των ραντάρ στον Καύκασο, αποτελούσε επιχειρησιακά οργανικό τμήμα του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης της αντιπυραυλικής ασπίδας τόσο επί ΕΣΣΔ, όσο και μετέπειτα. Στην ανακοίνωση αυτή προέβη την 9η Δεκεμβρίου 2012, το υπουργείο Εξωτερικών του Αζερμπαϊτζάν.
Χωρίς τη ρωσική τεχνογνωσία και το λογισμικό, που διαθέτουμε μόνο εμείς και το οποίο θα καταστραφεί μόλις κλείσει την πόρτα του σταθμού ο τελευταίος ρώσος αξιωματικός, το ραντάρ θα είναι απλά ένας σωρός από μέταλλο. Ακριβό μέταλλο, αλλά άχρηστο στο έργο που πρέπει να εκτελέσει. Πηγή: Kommersant
Ο σταθμός ραντάρ «ΝΤΑΡΙΑΛ», που κατασκευάστηκε στην περιοχή Γκαμπάλα του Αζερμπαϊτζάν, τέθηκε σε λειτουργία το1985. Επρόκειτο για ένα κρίκο της αλυσσίδας του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης για πυραυλικές επιθέσεις και απειλές εναντίον της Σοβιετικής Ένωσης, με ακτίνα δράσης έξη χιλιάδες χιλιόμετρα. Η εμβέλεια του σταθμού ραντάρ στον Καύκασο ήταν τέτοια, που ανίχνευε ραδιοσήματα που γεωγραφικά προέρχονταν από το σύνολο της Μέσης Ανατολής, συμπεριλαμβανομένης της Συρίας, του Ισραήλ,της Τουρκίας, του Ιράν, του Ιράκ, της περιοχής του Περσικού Κόλπου και του Αφγανιστάν. Οι δυνατότητες του ραντάρ έφταναν μέχρι και την Ινδική χερσόνησο και τις παρακείμενες θάλασσες του Ινδικού ωκεανού. Το 1991, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, ο σταθμός ραντάρ στη Γκαμπάλα πέρασε στην ιδιοκτησία της χώρας στην οποία ήταν εγκατεστημένος. Αλλά το Αζερμπαϊτζάν, για πολλούς και διάφορους λόγους δεν ήταν σε θέση να τον χρησιμοποιήσει για τους σκοπούς που είχε κατασκευαστεί και συμφώνησε να μισθώσει το σταθμό στις ρώσικες Ενοπλες Δυνάμεις. Το κόστος για τη Ρωσία ήταν επτά εκατομμύρια δολάρια ετησίως, πλέον των δαπανών για υπηρεσίες κοινής ωφέλειας.
Η Σοβιετική Ένωση διέθετε πάνω από 10παρόμοια συγκροτήματα ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης όπως στη Γκαμπάλα. Μετά το1991, έμειναν σε λειτουργία τέσσερις σταθμοί. Οι άλλοι βρέθηκαν εκτός συνόρων της Ρώσικης Ομοσπονδίας. Και αν τον σταθμό στη Λευκορωσία, ο πρόεδρος της χώρας Αλεξάντρ Λουκασένκο, τον άφησε στα χέρια της Ρωσίας, οι υπόλοιποι μεταβιβάστηκαν στα νέα κυρίαρχα κράτη. Στη Λετονία, οι δύο σταθμοί ραντάρ καταστράφηκαν από τις τοπικές αρχές, οι δύο σταθμοί στην Ουκρανία παραδόθηκαν στην εθνική διαστημική υπηρεσία. Η Ουκρανία ουδέποτε έδωσε την άδεια να τεθούν σε λειτουργία προς όφελος της Ρωσίας. Το Καζακστάν, από την άλλη πλευρά, δεν αρνήθηκε στη Ρωσία την ενοικίαση του σταθμού ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης στο Μπαλχάς.
Νέο δίκτυο ραντάρ
Στη Ρωσία, με την πάροδο του χρόνου κατέστη προφανές ότι προκειμένου να αποφευχθούν άσκοποι κίνδυνοι, είναι αναγκαίο να δημιουργηθούν νέοι σταθμοί ραντάρ εντός της επικράτειάς της. Και τα πρώτα συγκροτήματα έγκαιρης προειδοποίησης του συστήματος της αντιπυραυλικής ασπίδας της χώρας, εμφανίστηκαν μέσα στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα στην περιοχή Λεχτουσί, κοντά στην Αγία Πετρούπολη. Στη συνέχεια, σταθμοί ραντάρ κατασκευάστηκαν στην πόλη Αρμαβίρ, στον οικισμό Πιονέρσκ κοντά στο Καλίνινγκραντ και στο Ουσόλιε-Σιμπίρσκ, που βρίσκεται κοντά στο Ιρκούτσκ.Υπάρχουν σχέδια για να κατασκευαστούν και άλλες μονάδες σε άλλα μέρη της χώρας και σταδιακά να αντικαταστήσουν όλα τα παλαιωμένα ραντάρ.
Γιατί, λοιπόν, ενώ η Μόσχα και το Μπακού διατηρούν φιλικές σχέσεις, δεν μπόρεσαν να φτάσουν σε συμφωνία και να επεκτείνουν το χρόνο μίσθωσης του ραντάρ στην Γκαμπάλα; Σύμφωνα με πηγές στο ρώσικο υπουργείο Άμυνας, αυτό έγινε «λόγω της μη εποικοδομητικής προσέγγισης του Αζερμπαϊτζάν στη συμφωνία για τις προϋποθέσεις ανανέωσης της μίσθωσης».Σύμφωνα με τους ρώσους στρατηγούς, «προκαλεί εντύπωση, η αδικαιολόγητη αύξηση στο ετήσιο μίσθωμα κατά μερικές δεκάδες φορές (από επτά εκατομμύρια δολάρια στα 300 εκατ.) και το βραχυπρόθεσμο της μίσθωσης (μέχρι 3 χρόνια). Το προβλεπόμενο κόστος της ενοικίασης είναι συγκρίσιμο με το κόστος της κατασκευής δύο νέων παρόμοιων σταθμών στη Ρωσία», σημειώνουν οι αξωιματικοί.
Να σημειωθεί πως στη Λετονία, όταν έκλεισαν έναν παρόμοιο σταθμό στη Σκρούντα, μετά την ανατίναξή του, στην ίδια θέση χτίστηκε ένας αμερικανικός σταθμός ραντάρ που στοχεύει τη Ρωσία. Οσον αφορά τις καταγγελίες που γίνονταν για περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τη λειτουργία τέτοιου είδους σταθμών, σήμερα κανείς δεν τις θυμάται.
Αχρηστα παλιοσίδερα
Για τους ρώσους στρατιωτικούς, ο σταθμός ραντάρ στην Γκαμπάλα είναι ένα σημαντικό στοιχείο έγκαιρης προειδοποίησης στο αντιβαλλιστικό σύστημα της χώρας, αλλά δεν είναι το σημαντικότερο. Η Μόσχα διαθέτει ένα νέο, παρόμοιο με το «ΝΤΑΡΙΑΛ», σύστημα ραντάρ. Το ραντάρ στο Αρμαβίρ της περιφέρειας Κρασνοντάρ. Η εμβέλεια του είναι επίσης 6.000 km, καλύπτει τη Μέση Ανατολή, και ένα μεγάλο μέρος του Ινδικού Ωκεανού. Η δε, λειτουργία του κοστίσει πολύ λιγότερα.
Αλλά γιατί τότε, το ρώσικο υπουργείο Άμυνας, ενδιαφέρεται τόσο πολύ για το σταθμό ραντάρ στο Αζερμπαϊτζάν; Οι στρατιωτικοί θα ήθελαν να ενοποιήσουν σε ένα σύστημα το «ΝΤΑΡΙΑΛ» και το«ΒΟΡΟΝΕΖ», διπλασιάζοντας τις επιχειρησιακές δυνατότητες των ραντάρ. Πάντως,ειδικοί υποστηρίζουν ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα με την κατάργηση του σταθμού στο Αζερμπαϊτζάν. Οσον αφορά την πιθανότητα, μετά την αποχώρηση των Ρώσων, να δοθεί η Γκαμπάλα στην Ουάσιγκτον για να παρακολουθεί το Ιράν, οι αξιωματούχοι του ρωσικού υπουργείου Αμύνης είναι κατηγορηματικοί: «Χωρίς τη ρωσική τεχνογνωσία και το λογισμικό,που διαθέτουμε μόνο εμείς και το οποίο θα καταστραφεί μόλις κλείσει την πόρτα του σταθμού ο τελευταίος ρώσος αξιωματικός, το ραντάρ θα είναι απλά ένας σωρός από μέταλλο. Ακριβό μέταλλο, αλλά άχρηστο στο έργο που πρέπει να εκτελέσει».
Κάτι παρόμοιο συνέβη στην Ουκρανία,όπου το Κίεβο διαπραγματεύονταν για καιρό την ανανέωση της μίσθωσης των ραντάρ του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης στο Μουκάτσεβο στα Καρπάθια και στη Σεβαστούπολη στην Κριμαία και στη συνέχεια, τα πρόσφερε στο ΝΑΤΟ. Στο τέλος,δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα. Ούτε για το Κίεβο, ούτε για τις Βρυξέλλες.Προφανώς, οι πολιτικοί του Αζερμπαϊτζάν είχαν τους δικούς τους λόγους, όταν αρνήθηκαν στη Μόσχα τις προτάσεις της. Δεν μπορούμε να μαντέψουμε ποιούς. Αυτό όμως που είναι σαφές, είναι ότι σε καμία περίπτωση δεν θα έχουν κέρδος από το κατέβασμα της μπάρας στην είσοδο του σταθμού ραντάρ στη Γκαμπάλα.
Η Σοβιετική Ένωση διέθετε πάνω από 10παρόμοια συγκροτήματα ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης όπως στη Γκαμπάλα. Μετά το1991, έμειναν σε λειτουργία τέσσερις σταθμοί. Οι άλλοι βρέθηκαν εκτός συνόρων της Ρώσικης Ομοσπονδίας. Και αν τον σταθμό στη Λευκορωσία, ο πρόεδρος της χώρας Αλεξάντρ Λουκασένκο, τον άφησε στα χέρια της Ρωσίας, οι υπόλοιποι μεταβιβάστηκαν στα νέα κυρίαρχα κράτη. Στη Λετονία, οι δύο σταθμοί ραντάρ καταστράφηκαν από τις τοπικές αρχές, οι δύο σταθμοί στην Ουκρανία παραδόθηκαν στην εθνική διαστημική υπηρεσία. Η Ουκρανία ουδέποτε έδωσε την άδεια να τεθούν σε λειτουργία προς όφελος της Ρωσίας. Το Καζακστάν, από την άλλη πλευρά, δεν αρνήθηκε στη Ρωσία την ενοικίαση του σταθμού ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης στο Μπαλχάς.
Νέο δίκτυο ραντάρ
Στη Ρωσία, με την πάροδο του χρόνου κατέστη προφανές ότι προκειμένου να αποφευχθούν άσκοποι κίνδυνοι, είναι αναγκαίο να δημιουργηθούν νέοι σταθμοί ραντάρ εντός της επικράτειάς της. Και τα πρώτα συγκροτήματα έγκαιρης προειδοποίησης του συστήματος της αντιπυραυλικής ασπίδας της χώρας, εμφανίστηκαν μέσα στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα στην περιοχή Λεχτουσί, κοντά στην Αγία Πετρούπολη. Στη συνέχεια, σταθμοί ραντάρ κατασκευάστηκαν στην πόλη Αρμαβίρ, στον οικισμό Πιονέρσκ κοντά στο Καλίνινγκραντ και στο Ουσόλιε-Σιμπίρσκ, που βρίσκεται κοντά στο Ιρκούτσκ.Υπάρχουν σχέδια για να κατασκευαστούν και άλλες μονάδες σε άλλα μέρη της χώρας και σταδιακά να αντικαταστήσουν όλα τα παλαιωμένα ραντάρ.
Γιατί, λοιπόν, ενώ η Μόσχα και το Μπακού διατηρούν φιλικές σχέσεις, δεν μπόρεσαν να φτάσουν σε συμφωνία και να επεκτείνουν το χρόνο μίσθωσης του ραντάρ στην Γκαμπάλα; Σύμφωνα με πηγές στο ρώσικο υπουργείο Άμυνας, αυτό έγινε «λόγω της μη εποικοδομητικής προσέγγισης του Αζερμπαϊτζάν στη συμφωνία για τις προϋποθέσεις ανανέωσης της μίσθωσης».Σύμφωνα με τους ρώσους στρατηγούς, «προκαλεί εντύπωση, η αδικαιολόγητη αύξηση στο ετήσιο μίσθωμα κατά μερικές δεκάδες φορές (από επτά εκατομμύρια δολάρια στα 300 εκατ.) και το βραχυπρόθεσμο της μίσθωσης (μέχρι 3 χρόνια). Το προβλεπόμενο κόστος της ενοικίασης είναι συγκρίσιμο με το κόστος της κατασκευής δύο νέων παρόμοιων σταθμών στη Ρωσία», σημειώνουν οι αξωιματικοί.
Να σημειωθεί πως στη Λετονία, όταν έκλεισαν έναν παρόμοιο σταθμό στη Σκρούντα, μετά την ανατίναξή του, στην ίδια θέση χτίστηκε ένας αμερικανικός σταθμός ραντάρ που στοχεύει τη Ρωσία. Οσον αφορά τις καταγγελίες που γίνονταν για περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τη λειτουργία τέτοιου είδους σταθμών, σήμερα κανείς δεν τις θυμάται.
Αχρηστα παλιοσίδερα
Για τους ρώσους στρατιωτικούς, ο σταθμός ραντάρ στην Γκαμπάλα είναι ένα σημαντικό στοιχείο έγκαιρης προειδοποίησης στο αντιβαλλιστικό σύστημα της χώρας, αλλά δεν είναι το σημαντικότερο. Η Μόσχα διαθέτει ένα νέο, παρόμοιο με το «ΝΤΑΡΙΑΛ», σύστημα ραντάρ. Το ραντάρ στο Αρμαβίρ της περιφέρειας Κρασνοντάρ. Η εμβέλεια του είναι επίσης 6.000 km, καλύπτει τη Μέση Ανατολή, και ένα μεγάλο μέρος του Ινδικού Ωκεανού. Η δε, λειτουργία του κοστίσει πολύ λιγότερα.
Αλλά γιατί τότε, το ρώσικο υπουργείο Άμυνας, ενδιαφέρεται τόσο πολύ για το σταθμό ραντάρ στο Αζερμπαϊτζάν; Οι στρατιωτικοί θα ήθελαν να ενοποιήσουν σε ένα σύστημα το «ΝΤΑΡΙΑΛ» και το«ΒΟΡΟΝΕΖ», διπλασιάζοντας τις επιχειρησιακές δυνατότητες των ραντάρ. Πάντως,ειδικοί υποστηρίζουν ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα με την κατάργηση του σταθμού στο Αζερμπαϊτζάν. Οσον αφορά την πιθανότητα, μετά την αποχώρηση των Ρώσων, να δοθεί η Γκαμπάλα στην Ουάσιγκτον για να παρακολουθεί το Ιράν, οι αξιωματούχοι του ρωσικού υπουργείου Αμύνης είναι κατηγορηματικοί: «Χωρίς τη ρωσική τεχνογνωσία και το λογισμικό,που διαθέτουμε μόνο εμείς και το οποίο θα καταστραφεί μόλις κλείσει την πόρτα του σταθμού ο τελευταίος ρώσος αξιωματικός, το ραντάρ θα είναι απλά ένας σωρός από μέταλλο. Ακριβό μέταλλο, αλλά άχρηστο στο έργο που πρέπει να εκτελέσει».
Κάτι παρόμοιο συνέβη στην Ουκρανία,όπου το Κίεβο διαπραγματεύονταν για καιρό την ανανέωση της μίσθωσης των ραντάρ του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης στο Μουκάτσεβο στα Καρπάθια και στη Σεβαστούπολη στην Κριμαία και στη συνέχεια, τα πρόσφερε στο ΝΑΤΟ. Στο τέλος,δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα. Ούτε για το Κίεβο, ούτε για τις Βρυξέλλες.Προφανώς, οι πολιτικοί του Αζερμπαϊτζάν είχαν τους δικούς τους λόγους, όταν αρνήθηκαν στη Μόσχα τις προτάσεις της. Δεν μπορούμε να μαντέψουμε ποιούς. Αυτό όμως που είναι σαφές, είναι ότι σε καμία περίπτωση δεν θα έχουν κέρδος από το κατέβασμα της μπάρας στην είσοδο του σταθμού ραντάρ στη Γκαμπάλα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)