Σαν σήμερα 12 Ιουλίου του 1994 εκοιμήθη στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης ο Γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης, μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες μορφές της σύγχρονης Ορθοδοξίας.
Τριάντα δύο χρόνια μετά, το όνομά του εξακολουθεί να αποτελεί σημείο αναφοράς για χιλιάδες πιστούς, ενώ ο τάφος του στη Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή δέχεται καθημερινά ανθρώπους που προσέρχονται για να τιμήσουν τη μνήμη του.
Ο κατά κόσμον Αρσένιος Εζνεπίδης γεννήθηκε στις 25 Ιουλίου 1924 στα Φάρασα της Καππαδοκίας.
Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών, η οικογένειά του εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στην Κόνιτσα, όπου πέρασε τα παιδικά και νεανικά του χρόνια.
Πριν αφιερωθεί στη μοναχική ζωή, εργάστηκε ως ξυλουργός, ενώ υπηρέτησε και στον ελληνικό Στρατό ως ασυρματιστής.
Μετά την ολοκλήρωση της στρατιωτικής του θητείας, πήρε την απόφαση να ακολουθήσει τον δρόμο της μοναχικής πολιτείας και εγκαταστάθηκε στο Άγιο Όρος.
Έζησε σε διάφορα μοναστήρια και κελιά, αφιερώνοντας τη ζωή του στην προσευχή και την άσκηση. Για ένα διάστημα βρέθηκε στη Μονή Στομίου στην Κόνιτσα, όπου συνέβαλε στην ανακαίνιση του μοναστηριού και στήριξε τους κατοίκους της περιοχής.
Από τα τέλη της δεκαετίας του 1970 εγκαταστάθηκε στο κελί της Παναγούδας, κοντά στη Μονή Κουτλουμουσίου. Εκεί άρχισαν να συρρέουν όλο και περισσότεροι άνθρωποι που αναζητούσαν μια συμβουλή, έναν λόγο παρηγοριάς ή πνευματική καθοδήγηση για τις δυσκολίες της ζωής τους.
Η φήμη του εξαπλώθηκε μέσα από τις μαρτυρίες όσων τον είχαν συναντήσει, οι οποίοι μιλούσαν για την απλότητα, την ταπεινότητα και την ιδιαίτερη προσέγγισή του απέναντι στα προβλήματα των ανθρώπων.
Το Οικουμενικό Πατριαρχείο τον ανακήρυξε Άγιο στις 13 Ιανουαρίου 2015.
Η αγιοκατάταξή του συνδέθηκε με τον ασκητικό του βίο, την πνευματική του προσφορά και το έργο που άφησε πίσω του. Η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις 12 Ιουλίου.
Μετά την κοίμησή του, ιδιαίτερη θέση στη δημόσια συζήτηση απέκτησαν και οι προφητείες που αποδίδονται στον Άγιο Παΐσιο. Αναφορές σχετικά με διεθνή γεγονότα, την Τουρκία, την Κωνσταντινούπολη και μελλοντικές εξελίξεις έχουν κυκλοφορήσει ευρέως, αν και αρκετές από αυτές δεν συνοδεύονται από σαφή πρωτογενή τεκμηρίωση.
Η ζωή του γνώρισε νέα προβολή τα τελευταία χρόνια μέσα από την τηλεοπτική σειρά «Άγιος Παΐσιος – Από τα Φάρασα στον Ουρανό», η οποία παρουσίασε την πορεία του από τη γενέτειρά του στην Καππαδοκία μέχρι την πνευματική του διαδρομή στο Άγιο Όρος.
Περισσότερες από τρεις δεκαετίες μετά την κοίμησή του, ο Άγιος Παΐσιος παραμένει μία από τις πιο αγαπητές μορφές της σύγχρονης Ορθοδοξίας, με τη ζωή και τις διδαχές του να συνεχίζουν να έχουν ισχυρή παρουσία στην κοινωνία.
Δεν φορούν κράνος πιλότου και δεν βρίσκονται μέσα σε αεροσκάφος. Τα χέρια τους όμως είναι συνεχώς πάνω στο χειριστήριο και τα μάτια τους παρακολουθούν την εικόνα που μεταδίδεται από ψηλά. Είναι οι νέοι χειριστές Συστημάτων Μη Επανδρωμένων Αεροσκαφών (ΣΜΗΕΑ), γνωστά ευρύτερα ως drones (ντρόουνς), του Ελληνικού Στρατού. Είναι τα στελέχη που εκπαιδεύονται για να επιχειρούν σε ένα πεδίο όπου η τεχνολογία αλλάζει καθημερινά τους κανόνες της μάχης.
Η εκπαίδευση αυτή δεν αφορά απλώς τον χειρισμό ενός drone. Αφορά τη δημιουργία μιας νέας επιχειρησιακής ικανότητας, όπου η ακρίβεια των κινήσεων, η ψυχραιμία υπό πίεση και η ταχύτητα λήψης αποφάσεων συνδυάζονται με τις δυνατότητες της σύγχρονης τεχνολογίας.
Στο Κέντρο Επιχειρήσεων Προσομοίωσης (ΚΠΕ) «ΙΑΝΟΣ», οι εκπαιδευόμενοι ξεκινούν από τον εξομοιωτή και τα εμπορικά διαθέσιμα συστήματα και σταδιακά περνούν σε πιο σύνθετες πλατφόρμες, ακόμη και σε ΣΜΗΕΑ που αναπτύσσονται και κατασκευάζονται από τον Ελληνικό Στρατό.
Το κέντρο παρέχει εκπαίδευση υψηλού επιπέδου, προκειμένου τα στελέχη να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις μιας νέας εποχής. Μιας εποχής, όπου η τεχνολογία δεν αποτελεί απλώς υποστηρικτικό εργαλείο, αλλά μέρος του ίδιου του τρόπου με τον οποίο σχεδιάζονται και εκτελούνται οι σύγχρονες επιχειρήσεις.
Η επίσκεψη του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, στο στρατόπεδο όπου διεξάγονται σχολεία εκπαίδευσης χειριστών ΣΜΗΕΑ, αποτυπώνει το νέο, διαφορετικό πρόσωπο του σύγχρονου Ελληνικού Στρατού. Έναν στρατό που επενδύει συστηματικά στην τεχνολογία, στην εκπαίδευση και στην ανάπτυξη νέων δεξιοτήτων.
«Στόχος να προετοιμάσουμε τον χειριστή όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένα»
Κατά την υποδοχή και ενημέρωση στο Κέντρο, ο εκπρόσωπος Τύπου της ΑΣΔΙΘ, Αντισυνταγματάρχης (ΠΒ) Παναγιώτης Μιχαηλίδης, παρουσίασε το πλαίσιο μέσα στο οποίο εντάσσεται η αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών από τις Ένοπλες Δυνάμεις, αλλά και τη σημασία της προσαρμογής στις νέες απαιτήσεις.
Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο διευθυντής του Κέντρου, «στόχος μας είναι να προετοιμάσουμε τον χειριστή όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένα, ώστε, όταν επιστρέψει στη μονάδα του, να μπορεί να επιχειρεί με ασφάλεια και αποτελεσματικότητα, ανταποκρινόμενος στις απαιτήσεις των σύγχρονων επιχειρήσεων».
Στη σχολή πραγματοποιούνται σχολεία χειριστών ΣΜΗΕΑ Κλάσης Ι, ενώ παράλληλα οργανώνονται και πιο εξειδικευμένα σχολεία. Ένα από αυτά αφορά συστήματα που διαθέτουν υποβοήθηση χειρισμού και ένα δεύτερο τα ΣΜΗΕΑ τύπου FPV (First Person View). Εδώ, ο χειριστής, φοράει ειδικά γυαλιά και βλέπει σε πραγματικό χρόνο την εικόνα που καταγράφει η κάμερα του ΣΜΗΕΑ, σαν να βρίσκεται ο ίδιος μέσα σε αυτό, οπότε απαιτείται ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο δεξιοτήτων.
Η μεγαλύτερη πρόκληση για τους εκπαιδευόμενους
Η επιλογή των εκπαιδευόμενων γίνεται από τις μονάδες όπου υπηρετούν, ανάλογα με τις επιχειρησιακές ανάγκες και το επίπεδο ετοιμότητας. Οι υποψήφιοι αξιολογούνται όχι μόνο ως προς τις γνώσεις τους, αλλά και ως προς τις προσωπικές τους δεξιότητες. «Ο χειρισμός ενός ΣΜΗΕΑ αποτελεί μια ιδιαίτερη ικανότητα και δεν ανταποκρίνονται όλοι με τον ίδιο τρόπο στις απαιτήσεις της εκπαίδευσης», αναφέρει ο διευθυντής του ΚΠΕ «ΙΑΝΟΣ», εξηγώντας ότι η αξιολόγηση αποτελεί βασικό μέρος της όλης διαδικασίας.
Η μεγαλύτερη πρόκληση, όπως εξηγεί, είναι ο χειρισμός να γίνει δεύτερη φύση για τον εκπαιδευόμενο. «Δεν πρέπει να απασχολεί το μυαλό του το πώς θα στρίψει, πώς θα απογειώσει ή πώς θα προσγειώσει το ΣΜΗΕΑ. Όλες αυτές οι κινήσεις πρέπει να είναι αυτόματες, να έχουν γίνει δεύτερη φύση, ώστε η προσοχή του να είναι αποκλειστικά προσανατολισμένη στην αποστολή», επισημαίνει.
Εκείνο που πρέπει να τονιστεί είναι πως η χρήση ενός drone από έναν μη στρατιωτικό για ψυχαγωγικούς σκοπούς ή για λήψη εικόνων και βίντεο δεν έχει ουσιαστικά καμία σχέση με τις απαιτήσεις που συνοδεύουν τον χειρισμό ενός στρατιωτικού ΣΜΗΕΑ.
Στην πρώτη περίπτωση, πρόκειται για μια δραστηριότητα αναψυχής, όπου ο χρήστης καλείται κυρίως να εξοικειωθεί με τον χειρισμό και τους κανόνες ασφαλούς πτήσης. Αντίθετα, ο χειριστής στον στρατό καλείται να επιχειρήσει σε ένα περιβάλλον αυξημένων απαιτήσεων, όπου το ΣΜΗΕΑ αποτελεί επιχειρησιακό μέσο και ο χειρισμός του συνδέεται με την εκτέλεση συγκεκριμένης αποστολής.
Η ανάγκη για ακρίβεια, ταχύτητα αντίδρασης, αξιολόγηση δεδομένων σε πραγματικό χρόνο, διαχείριση πίεσης και αντιμετώπιση απρόβλεπτων παραγόντων μετατρέπει τον χειρισμό σε μια ιδιαίτερα απαιτητική στρατιωτική δεξιότητα.
Τα στάδια εκπαίδευσης των χειριστών
Η εκπαίδευση των χειριστών ακολουθεί συγκεκριμένα στάδια. Αρχικά οι εκπαιδευόμενοι έρχονται σε επαφή με τα βασικά συστήματα και τις αρχές ασφαλούς πτήσης, ενώ στη συνέχεια περνούν σε πιο απαιτητικές διαδικασίες.
Ένας από τους πιο έμπειρους εκπαιδευτές, περιγράφει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ μια διαδικασία που ξεκινά από τα βασικά. «Η πρώτη επαφή γίνεται μέσω του εξομοιωτή. Εκεί, ο εκπαιδευόμενος εξοικειώνεται με το χειριστήριο και το περιβάλλον πτήσης», υπογραμμίζει.
Ακολουθούν πραγματικές πτήσεις με μικρά εμπορικά ΣΜΗΕΑ, τα οποία διαθέτουν προστατευτικά στους έλικες και χαμηλό κόστος συντήρησης. Η επιλογή αυτή επιτρέπει στους εκπαιδευόμενους να αποκτήσουν εμπειρία χωρίς μεγάλο οικονομικό κόστος. Βασικός στόχος είναι η ανάπτυξη της λεγόμενης «μυϊκής μνήμης». Το ίδιο χειριστήριο χρησιμοποιείται σε όλα τα στάδια, ώστε οι βασικές κινήσεις να γίνουν αυτοματοποιημένες.
«Όσο καλύτερα μάθει κάποιος να χρησιμοποιεί το χειριστήριο, τόσο πιο αποτελεσματικός θα είναι στον χειρισμό οποιουδήποτε συστήματος», σημειώνει χαρακτηριστικά ο εκπαιδευτής. Στη συνέχεια, η εκπαίδευση περνά στα ΣΜΗΕΑ FPV, τα οποία αποτελούν μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις. Τα συγκεκριμένα συστήματα δεν διαθέτουν τα βοηθήματα που υπάρχουν σε άλλα ΣΜΗΕΑ, όπως σταθεροποίηση ή GPS Assist.
Η εκπαίδευση συνεχίζεται στον ειδικά διαμορφωμένο στίβο εμποδίων, όπου οι χειριστές καλούνται να πραγματοποιήσουν πτήσεις ακριβείας, να κινηθούν μέσα από εμπόδια και να αντιμετωπίσουν τις επιδράσεις των καιρικών συνθηκών. Ακολούθως, η διαδικασία μεταφέρεται στο πεδίο βολής, όπου χρησιμοποιούνται μεγαλύτερα συστήματα, πολλά από τα οποία κατασκευάζονται πλέον από τον Ελληνικό Στρατό.
Οι νέοι άνθρωποι πίσω από τα χειριστήρια
Πίσω από κάθε σύστημα βρίσκεται ο άνθρωπος που καλείται να το αξιοποιήσει. Οι εκπαιδευόμενοι χειριστές περιγράφουν στο ΑΠΕ-ΜΠΕ μια ιδιαίτερα απαιτητική διαδικασία, που προϋποθέτει συγκέντρωση, ψυχραιμία και συνεχή εξάσκηση.
Εικοσάχρονη εκπαιδευόμενη, ΕΠ.ΟΠ. Στρατιώτης, επέλεξε να ασχοληθεί με τα ΣΜΗΕΑ λόγω του συνδυασμού τεχνολογίας και επιχειρησιακής δράσης. «Δεν πρόκειται απλώς για ένα μέσο επιτήρησης, αλλά για ένα ολοκληρωμένο σύστημα που μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά στην εκτέλεση μιας αποστολής», αναφέρει. Για την ίδια, το πιο απαιτητικό στάδιο ήταν τα FPV συστήματα. «Στην αρχή», υπογραμμίζει, «ο βαθμός δυσκολίας φαίνεται μεγάλος, όμως με συνεχή εξάσκηση και σωστή εκπαίδευση ο χειρισμός γίνεται σταδιακά φυσικός».
Εικοσιτετράχρονος εκπαιδευόμενος, ΕΠ.ΟΠ. Στρατιώτης, υπογραμμίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ την ευθύνη που συνοδεύει τον χειρισμό ενός στρατιωτικού ΣΜΗΕΑ. «Οι φίλιες δυνάμεις βασίζονται στις πληροφορίες και στην υποστήριξη που τους παρέχουμε, ώστε να μπορέσουν να ολοκληρώσουν με επιτυχία την δική τους αποστολή», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Όπως εξηγεί, η ενασχόλησή του από μικρή ηλικία με βιντεοπαιχνίδια και κονσόλες τον βοήθησε στην ανάπτυξη αντανακλαστικών και συντονισμού κινήσεων, στοιχεία που αποδείχθηκαν χρήσιμα στην εκπαίδευση.
Η τεχνολογία που αλλάζει τις πολεμικές επιχειρήσεις
Η εξέλιξη των ΣΜΗΕΑ αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της ταχύτητας, με την οποία μεταβάλλεται το σύγχρονο επιχειρησιακό περιβάλλον. Ο εκπαιδευτής Επιλοχίας Κ.Μ. επισημαίνει ότι η τεχνολογία των ΣΜΗΕΑ αλλά και των αντιμέτρων εξελίσσεται συνεχώς. «Σχεδόν κάθε δύο μήνες βλέπουμε σημαντικές αλλαγές στο σύγχρονο πεδίο επιχειρήσεων», επισημαίνει.
Τα σύγχρονα ΣΜΗΕΑ χρησιμοποιούνται για αναγνώριση, επιτήρηση και στοχοποίηση, ενώ πλέον αντιμετωπίζονται ως συστήματα που μπορούν να επηρεάσουν ουσιαστικά την εξέλιξη μιας επιχείρησης. Για τον λόγο αυτό, όπως σημειώνει ο διευθυντής του ΚΠΕ, «η ανάγκη για συνεχή εκπαίδευση είναι δεδομένη Όπως συμβαίνει με κάθε δεξιότητα, απαιτείται συνεχής εξάσκηση. Υπάρχει σχεδιασμός ώστε οι χειριστές να διατηρούν διαρκή επαφή με το αντικείμενο και να βελτιώνουν συνεχώς τις ικανότητές τους».
Η εικόνα που αποτυπώνεται είναι πλέον αυτή ενός σύγχρονου στρατού που προσαρμόζεται στις απαιτήσεις της εποχής. Η τεχνολογία, η εκπαίδευση και η ανθρώπινη ικανότητα συνδέονται σε ένα νέο μοντέλο επιχειρησιακής προετοιμασίας, όπου τα drones δεν αποτελούν απλώς ένα νέο εργαλείο, αλλά μια νέα αντίληψη για τον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται οι σύγχρονες επιχειρήσεις.
Δείτε φωτογραφίες:
*Οι φωτογραφίες είναι του Αχιλλέα Χήρα και το βίντεο του Γιάννη Αγγελάκη για το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων
ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΕΦΕΔΡΟΙ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - ΔΗΛΩΣΤΕ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ
ΖΗΣΤΕ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ 5ου ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΕΦΕΔΡΩΝ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΩΝ ΣΤΟ Κ.Α.Α.Υ ΜΑΛΑΚΙ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ
ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΟΥ ΣΕΑΝ ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ ΓΙΑ 5η ΣΥΝΕΧΗ ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΕΝΩΣΟΥΝ ΕΦΕΔΡΟΥΣ ΑΞΙΩΜΑΤΙΚΟΥΣ ΑΠ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΕΜΠΕΙΡΙΑ, ΝΑ ΑΝΤΑΛΛΑΞΟΥΝ ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΓΝΩΣΕΙΣ.
Τον Απρίλιο του 2025, στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, πραγματοποιήθηκε μια ιδιαίτερα σημαντική ημερίδα για το μέλλον της ελληνικής εφεδρείας. Για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, Έφεδροι Αξιωματικοί και εκπρόσωποι των θεσμικών φορέων της εφεδρείας συζήτησαν από κοινού όχι μόνο τα προβλήματα του υφιστάμενου συστήματος, αλλά κυρίως τις προοπτικές και τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για τη δημιουργία μιας σύγχρονης και επιχειρησιακά αξιοποιήσιμης εφεδρείας. Ανάμεσα στις προτάσεις που κατατέθηκαν, ξεχώρισε η δημιουργία δύο Κέντρων Μετεκπαίδευσης Εφεδρείας (ΚΕΜΕΦ), στον Αυλώνα και στο Λιτόχωρο. Μια πρόταση που τότε αποτελούσε στόχο και σχεδιασμό, σήμερα αποτελεί πραγματικότητα. Από τις 15 έως τις 20 Ιουνίου 2026 τα δύο Κέντρα υποδέχθηκαν τους πρώτους Ενεργούς Εφέδρους, εγκαινιάζοντας ουσιαστικά μια νέα εποχή για τον θεσμό της εφεδρείας. Η επίσημη έναρξη λειτουργίας του ΚΕΜΕΦ στον Αυλώνα πραγματοποιήθηκε παρουσία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια, του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ Στρατηγού Δημητρίου Χούπη και του Αρχηγού ΓΕΣ Αντιστρατήγου Γεωργίου Κωστίδη, γεγονός που καταδεικνύει τη σημασία που αποδίδει η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία στο νέο μοντέλο ενεργού εφεδρείας. Η εξέλιξη αυτή δεν συνιστά απλώς τη δημιουργία δύο νέων στρατιωτικών εγκαταστάσεων. Αποτελεί την υλοποίηση μιας διαφορετικής φιλοσοφίας για την εφεδρεία και τον ρόλο της στην άμυνα της χώρας. Το βασικό όραμα που παρουσιάστηκε στην ημερίδα της Σχολής Ευελπίδων ήταν σαφές: η μετάβαση από μια εφεδρεία που ενεργοποιείται περιστασιακά, σε μια εφεδρεία που εκπαιδεύεται συστηματικά, διατηρεί επιχειρησιακές δεξιότητες και αποτελεί οργανικό τμήμα του αμυντικού σχεδιασμού. Η δημιουργία των δύο ΚΕΜΕΦ δεν έρχεται να υποκαταστήσει το έργο των Ταγμάτων Εθνοφυλακής ή άλλων υφιστάμενων δομών εκπαίδευσης. Αντίθετα, προσθέτει έναν δεύτερο και πιο εξειδικευμένο βαθμό μετεκπαίδευσης, με κοινά εκπαιδευτικά πρότυπα, σύγχρονα μέσα και δυνατότητα αξιοποίησης νέων τεχνολογιών. Η ουσία της πρότασης δεν ήταν ποτέ μόνο γεωγραφική. Βεβαίως, η ύπαρξη ενός κέντρου κοντά στην Αθήνα και ενός κοντά στη Θεσσαλονίκη διευκολύνει τη συμμετοχή εφέδρων από ολόκληρη τη χώρα. Το σημαντικότερο όμως είναι ότι για πρώτη φορά δημιουργείται ένας ενιαίος και οργανωμένος μηχανισμός μετεκπαίδευσης, ικανός να προσφέρει ομοιομορφία, ποιότητα και συνέχεια στην εκπαίδευση. Παράλληλα, αντιμετωπίζεται ένα διαχρονικό πρόβλημα του θεσμού: η δυνατότητα ουσιαστικής συμμετοχής εφέδρων που κατοικούν σε περιοχές χωρίς πρόσβαση σε οργανωμένες δομές εκπαίδευσης. Η ενεργός εφεδρεία αποκτά πλέον πανελλαδική διάσταση, χωρίς γεωγραφικούς αποκλεισμούς. Ιδιαίτερη σημασία αποκτά και η φιλοσοφία αξιοποίησης του ανθρώπινου δυναμικού της εφεδρείας. Η ημερίδα είχε αναδείξει την ανάγκη συμμετοχής κατάλληλα επιλεγμένων Εφέδρων Αξιωματικών στην εκπαιδευτική διαδικασία, σε συνεργασία με
τα εν ενεργεία στελέχη. Η πρόταση αυτή βασίζεται στην παραδοχή ότι η ελληνική
εφεδρεία διαθέτει ένα τεράστιο απόθεμα γνώσεων, επαγγελματικής εμπειρίας και εξειδικευμένων δεξιοτήτων που μπορούν να αξιοποιηθούν προς όφελος της συνολικής αμυντικής προσπάθειας. Η χρήση νέων τεχνολογιών, η εκπαίδευση σε drones και anti-drone διαδικασίες, οι εξομοιωτές, η ψηφιακή υποστήριξη της εκπαίδευσης και η δυνατότητα πρόσβασης των εφέδρων σε σύγχρονο εκπαιδευτικό υλικό αποδεικνύουν ότι τα ΚΕΜΕΦ δεν σχεδιάστηκαν με βάση το χθες, αλλά με βάση τις ανάγκες του σύγχρονου πεδίου επιχειρήσεων. Εξίσου σημαντικό είναι ότι το εγχείρημα δεν αντιμετωπίζεται ως μια κλειστή και αμετάβλητη διαδικασία. Οι πρώτοι Έφεδροι που συμμετείχαν στα προγράμματα μετεκπαίδευσης κλήθηκαν να καταθέσουν αναλυτικές παρατηρήσεις, αξιολογήσεις και προτάσεις βελτίωσης. Η διαδικασία αυτή επιτρέπει την προσαρμογή του θεσμού στις πραγματικές ανάγκες των εκπαιδευομένων και δημιουργεί μια πολύτιμη σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ εφέδρων και στρατεύματος. Οι πρώτοι συμμετέχοντες στη μετεκπαίδευση, μεταξύ των οποίων και στελέχη των φορέων της οργανωμένης εφεδρείας, είχαν την ευκαιρία να αξιολογήσουν το πρόγραμμα και να καταθέσουν συγκεκριμένες προτάσεις βελτίωσης, συμβάλλοντας ήδη από την πρώτη εφαρμογή στη διαμόρφωση και τη συνεχή εξέλιξη του θεσμού. Ιδιαίτερα θετικό στοιχείο αποτελεί και η ενεργός παρουσία των θεσμικών φορέων της εφεδρείας. Η Ανωτάτη Πανελλήνια Ομοσπονδία Εφέδρων Αξιωματικών (ΑΠΟΕΑ) και οι Σύνδεσμοι Εφέδρων Αξιωματικών (ΣΕΑΝ) από όλη τη χώρα στήριξαν από την πρώτη στιγμή το εγχείρημα. Εκπρόσωποί τους παρευρέθηκαν στο Λιτόχωρο, ενώ στα εγκαίνια του ΚΕΜΕΦ Αυλώνα συμμετείχαν ο Πρόεδρος και ο Γενικός Γραμματέας της ΑΠΟΕΑ, καθώς και πρόεδροι ΣΕΑΝ της Νοτίου Ελλάδας. Η παρουσία αυτή δεν είχε απλώς εθιμοτυπικό χαρακτήρα. Αντικατοπτρίζει τη βούληση της οργανωμένης εφεδρείας να συμβάλει ενεργά στην επιτυχία ενός θεσμού που αφορά το σύνολο των εφέδρων. Ίσως αυτή να είναι και η μεγαλύτερη αξία των ΚΕΜΕΦ. Δεν αποτελούν απλώς νέες εγκαταστάσεις ή ένα ακόμη οργανωτικό μέτρο. Εκφράζουν μια νέα αντίληψη για τη σχέση των Ενόπλων Δυνάμεων με τον πολίτη-οπλίτη και τον Έφεδρο Αξιωματικό. Για δεκαετίες η εφεδρεία αντιμετωπιζόταν συχνά ως μια αναγκαία αλλά δευτερεύουσα συνιστώσα της άμυνας. Σήμερα φαίνεται να διαμορφώνεται ένα διαφορετικό μοντέλο, όπου η εκπαίδευση, η διατήρηση δεξιοτήτων και η επιχειρησιακή ετοιμότητα αποκτούν κεντρική θέση. Η επιτυχία των ΚΕΜΕΦ δεν θα κριθεί μόνο από τις εγκαταστάσεις ή τον αριθμό των συμμετεχόντων. Θα κριθεί από το κατά πόσο θα καταφέρουν να δημιουργήσουν μια πραγματική κοινότητα ενεργών εφέδρων, με υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης, αίσθημα αποστολής και ουσιαστικό ρόλο στην εθνική άμυνα. Τα πρώτα βήματα έγιναν. Η πρόταση έγινε πράξη. Το ζητούμενο πλέον είναι η συνέχιση, η διαρκής βελτίωση και η καθιέρωση των Κέντρων Μετεκπαίδευσης Εφεδρείας ως ενός θεσμού που θα ενισχύσει ουσιαστικά την αμυντική ετοιμότητα της χώρας και θα αναβαθμίσει τον ρόλο της ελληνικής εφεδρείας για τις δεκαετίες που έρχονται.
Τα ΚΕΜΕΦ δεν ανήκουν μόνο στις Ένοπλες Δυνάμεις. Ανήκουν σε όλους τους Έλληνες Εφέδρους. Και η επιτυχία τους θα είναι επιτυχία ολόκληρου του θεσμού της εφεδρείας.
Το Αϊδίνιο της Μικράς Ασίας κατελήφθη από τον ελληνικό στρατό στις 14 Μαΐου 1919. Έναν μήνα μετά ο ελληνικός στρατός δέχτηκε επίθεση από Τούρκους Τσέτες και αναγκάστηκε να υποχωρήσει εγκαταλείποντας την πόλη για τρεις ημέρες, κατά τις οποίες ακολούθησε σφαγή του πληθυσμού που βρίσκονταν στην πόλη.
Σαν σήμερα 18 Ιουνίου, πριν από 100 χρόνια, οι Τσέτες ολοκλήρωναν το έργο της τριήμερης άγριας σφαγής με θύματα πάνω από χίλιους ΄Ελληνες στην περιοχή Αϊδινίου. Όταν λίγες μέρες αργότερα, οι Ελληνικές στρατιωτικές δυνάμεις ανακατέλαβαν την πόλη του Αϊδινίου και αποκατέστησαν την τάξη, βρέθηκαν μπροστά σε ενα αποτρόπαιο θέαμα. Οι δρόμοι της πόλης ήταν γεμάτοι από πτώματα Ελλήνων κάθε ηλικίας! Ανάμεσά τους βρέθηκαν σφαγιασμένοι και 31 Πρόσκοποι από το Αϊδίνιο, οι οποίοι προσέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια, αδιακρίτως σε Έλληνες και Τούρκους. Συγκεκριμένα οι Τούρκοι Τσέτες συνέλαβαν 31 Προσκόπους μαζί με τον Τοπικό Έφορο Νίκο Αυγερίδη και τους αρχηγούς τους, τους οποίους και εκτέλεσαν διαδοχικά.
Η θυσία των Προσκόπων του Αϊδινίου τον Ιούνιο του 1919 συγκλόνισε όλο τον πολιτισμένο κόσμο. Ο Γενικός Έφορος Κωνσταντίνος Μελάς προσπάθησε να δημοσιοποιήσει και να φέρει το θέμα στον παγκόσμιο προσκοπικό χώρο, ενημερώνοντας τον Αρχιπρόσκοπο Baden Powell, το νεοσύστατο τότε παγκόσμιο γραφείο καθώς και την Κοινωνία των Εθνών (ο σημερινός δηλαδή Ο.Η.Ε.). Το περιοδικό η "Ζωή των Προσκόπων" της 1ης Ιουλίου 1919 στο πρωτοσέλιδό του ενημερώνει την προσκοπική αδελφότητα για το αποτρόπαιο γεγονός.
«Εις τους σφαγιασθέντας Προσκόπους του Αιδινίου. Δεινώς έπληξε τον Ελληνικό Προσκοπισμό και κάθε ελληνική καρδιά η αναγγελία του μαρτυρικού θανάτου στο Αιδίνιο του Τοπικού Εφόρου Νικολάου Αυγερίδου και των μαζί με αυτόν θανατωθέντων νεαρών προσκόπων. Μέγας πατριώτης ο Νικόλαος Αυγερίδης εγκολπώθηκε τον προσκοπισμό και με τον αγνό ενθουσιασμό της ευγενικής του ψυχής προσέφερε στην προσκοπική ιδέα τα μέγιστα, στο μικρό διάστημα της υπηρεσίας του. Επισκέφθηκε τα χωριά του Αιδινίου, του Ναζλίου, των Σωκίων και κήρυξε με διαλέξεις τις αρχές του προσκοπισμού. Ήταν αρωγός σε κάθε εθνικό και κοινωφελές έργο, συνεργαζόμενος με το «Σύνδεσμο των Ελλήνων Αιδινίου» στα διάφορα ελληνικά γυμναστικά σωματεία της Ιωνίας. Ο υπέροχος αυτός πατριώτης, το γενναίο αυτό τέκνο της Ιωνίας όλη αυτή τη δράση επρόκειτο να πληρώσει με τη ζωή του και μαζί του αγρίως κρεουργηθέντες νεαροί του πρόσκοποι…»
Η σφαγή των Προσκόπων συγκλονίζει το πανελλήνιο. Στην πολύ δύσκολη εκείνη εποχή, ένα πολύ σημαντικό και συγκλονιστικό άρθρο δημοσιεύτηκε στο επίσημο περιοδικό του Σ.Ε.Π. «Η Ζωή των Προσκόπων». Μέσα από την στήλη του Γενικού Εφόρου της 15ης Αυγούστου 1919, ο Κωνσταντίνος Μελάς αναπτύσσει θέσεις ειρήνης και ανοχής. Στο ξεχωριστό αυτό κείμενο ο φωτισμένος ηγέτης του Ελληνικού Προσκοπισμού καταγράφει τις θέσεις του για το μίσος και τη βία απέναντι στον σφαγέα. Ένα κείμενο εμπνευσμένο από τις προσκοπικές αρχές, χωρίς μίσος και εχθρότητα. Γράφει ο Μελάς:
«Σήμερα έλαβα το γράμμα του Γενικού εφόρου και Γενικού Γραμματέα, στο οποίο ο φίλος μου Μίνδλερ με πόνο βαθύ μου αναγγέλλει το δράμα του Αιδινίου. Μου λέγε ο Γ.Ε ότι το ανήγγειλε σε όλους σας και σας παρακάλεσε να προσευχηθείτε όλοι για τους μάρτυρες αδελφούς μας σε ορισμένη ημέρα του περασμένου μήνα. Μακριά από την πατρίδα η είδηση αυτή με πλήγωσε περισσότερο. Κλαίω τον Νικόλαο Αυγερίδη, του οποίου τον Πατριωτισμό θαύμασα στη Σμύρνη. Είχε λίγα τα λόγια του και ήταν αληθινός πρόσκοπος… Κλαίω τα είκοσι αθώα πλάσματα. Μπορούσε ο Αυγερίδης και οι Πρόσκοποι να έφευγαν, αλλά είχαν αίσθηση του καθήκοντος και έμειναν. Ζητώ από εσάς να χαράξετε βαθειά στην καρδιά σας τη θυσία αυτή που στον αγώνα του Γένους έδωσε και το Σώμα. Ζητώ από όλους σας να διώξετε από τη ψυχή σας κάθε αίσθημα μίσους για τα κτήνη τα ανθρωπόμορφα που έκαναν το κακούργημα. Σήμερα ο Τούρκος παύει πλέον να είναι ελεύθερος. Και η μόνη εκδίκηση που θα κάνουμε εμείς οι Έλληνες, η φυλή του πολιτισμού, θα είναι να τον κάνουμε άνθρωπο σε τρόπο ώστε μια μέρα η νέα γενιά του να συναισθάνεται, εφ’ όσον υπάρχει, το βάρος του αίσχους που αφήνουν σε μια φυλή, τέτοιες άτιμες και δειλές πράξεις. Αιωνία στην καρδία μας και στο Σ.Ε.Π, η μνήμη του Αυγερίδη και των σφαγέντων αδελφών μας. Η θυσία τους ας χρησιμεύσει για να εννοήσετε όλοι σας πόσο ποταπά είναι τα μικρό πάθη και οι μικρό αντιζηλίες μπροστά σε τέτοιο κολοσσό αυταπάρνησης. Το αίμα αυτών των αθώων παιδιών σφράγισε τα δικαιώματα του Έθνους. Επιθυμά οι εικόνες τους να στολίσουν, στην πιο τιμητική θέση, όλες τις Λέσχες των Ελλήνων Προσκόπων σαν τις εικόνες των ηρώων και μαρτύρων του Γένους. Λεζαίν Ελβετία 2 Αυγούστου 1919 Κωνσταντίνος Μελάς »
Επετειακό λογότυπο για τα 100 χρόνια από την θυσία των Προσκόπων του Αϊδινίου. Πηγή έμπνευσης για το λογότυπο αποτέλεσε η τελευταία φωτογραφία της προσκοπικής Ομάδας του Αϊδινίου. Ο αριθμός 100 σκιαγραφείται από τις καμάρες στην πεδιάδα των Τράλλεων στο φόντο της φωτογραφίας, οι οποίες αποτελούν συμβολικά «το πέρασμα» στην αιωνιότητα. Οι ψυχές των 31 μικρών προσκόπων πετούν πλέον ελεύθερες. Τα περιστέρια είναι το αιώνιο σύμβολο αδελφοσύνης και ειρήνης των λαών. Το προσκοπικό τριφύλλι, παρμένο από έγγραφο της εποχής, θυμίζει την ευχή του τότε Γ.Ε. Κων. Μελά για να παραμείνει «Αιωνία στην καρδία μας και στο Σ.Ε.Π, η μνήμη του Αυγερίδη και των σφαγέντων αδελφών μας».
Το λογότυπο φιλοτεχνήθηκε από τον Δημοσθένη Μαθιόπουλο, ενεργό μέλος της Προσκοπικής Κίνησης.
Στις 21 Ιουνίου 2026 η ΕΕΠ του 3ου Σ>Α/Π διοργάνωσε θεία Λειτουργία στον Ι.Ν. Ευαγγελίστριας και μετά επιμνημόσυνη δέηση και κατάθεση στεφάνων στο μνημείο πεσόντων προσκόπων σφαγιασθέντων από τους Τούρκους . Από τον ΣΕΑΝ Μαγνησίας παρευρέθηκε στις εκδηλώσεις και κατέθεσε στεφάνι ο Γεν. Γραμματεας κ Βασίλειος Νικολάου.
Πραγματοποιήθηκε στις 25/5/2026 στο 304 ΠΕΒ αλλαγή διοικήσεως από τον Σχη (ΤΧ) κ. Κωστούδη Ηλία στον Ανχη (ΤΧ) κ. Βασίλειο Καναβάρη. Στην τελετή παρέστη ο ΑΔΦΒ Ταξίαρχος κ. Ν. Κούτελης, ο Δκτής της 1ης ΤΑΞΑΣ Ταξίαρχος κ. Αθανάσιο Δημητρίου &το προσωπικό του 304 ΠΕΒ.
Από το ΣΕΑΝ Μαγνησίας στην εκδήλωση παρέστη ο Ταμίας του Συνδέσμου κ. Μπάτης Αθανάσιος.
.jpg)
