Βραβεύοντας αυτους που υποστηρίζουν τον ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟ και την ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΙΔΕΑ

Ευχαριστίες

εκ  μερους ολων των εφέδρων του Νομού μας

στο πρόσωπο του πρωτεργάτη αντιδημάρχου κου Χαράλαμπου Τσαμπάζη εκφράζει το Διοικητικό μας Συμβούλιο.

   Όταν πληροφορήθηκε την ανάγκη αλλαγής στέγης ,του Συνδέσμου μας με άμεσες ενέργειες και ειλικρίνεια προώθησε το θέμα μας (αίτημα) στο τοπικό Συμβούλιο κι έπειτα στο Δημοτικό Συμβούλιο Δ.Βόλου.

Στο Δημοτικό Συμβούλιο πλειοψηφικά πέρασε το θέμα με ψήφους της Πλειοψηφίας και της αντιπολίτευσης πλην ελαχίστων αντιδράστικών .Εμείς τους ευχαριστούμε,ολους για  την  θετική ψήφο τους (και  τους εφ.Αξιωματικους  που τυγχάνουν Δημ.Σύμβουλοι ). 

Ακούραστα στο Μάρτιο ,θα τακτοποιήσουμε το νέο μας γραφείο ,όπου έχουμε τόσα να σχεδιάζουμε τις Πέμπτες και τα πρωινά του Σαββάτου.

Φώτο θα έχετε μόλις τοποθετήσουμε την ταμπέλα ,το βάψουμε και μεταφέρουμε τα αντικείμενα εντός του κτηρίου.  

Ευχαριστούμε την οικογένεια Δημητρίου Καρπενησιώτη που δώρισε 40 Βιβλία (ιστορικά και οδοιπορικά) στη μνήμη του ε.α ταξιάρχου Παναγιώτη Καλλιμάνη και την 8Α στολή του.

 

                                                                εκ του ΔΣ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Φώτο αναδρομη δράσεων μας....

Η 25η Νοεμβρίου είναι η ημέρα μνήμης του μεγάλου λιμού..

Γολοντομόρ, έτσι λέγεται ο θάνατος ουκρανικά

Η  25η Νοεμβρίου είναι η  ημέρα μνήμης του μεγάλου λιμού
Ο Μεγάλος Λιμός της Ουκρανίας (1932-1933) ή Γολoντομόρ υπήρξε ίσως η  μεγαλύτερη εθνική καταστροφή  στη σύγχρονη ιστορία της Ουκρανίας, που συνοδεύτηκε από το θάνατο 6- 10 εκατομμυρίων ανθρώπων εξαιτίας της πείνας (τα αριθμητικά στοιχεία είναι ασαφή, επειδή σκεπάστηκαν από συνωμοσιολογικό πέπλο μυστηρίου).
Ο  λιμός της Ουκρανίας ήταν συνέπεια της οικονομικής πολιτικής που ακολούθησε η Σοβιετική Ένωση υπό την ηγεσία του Στάλιν και ειδικότερα του προγράμματος κολεκτιβοποίησης που εφαρμόστηκε. Συχνά αναφέρεται ως γενοκτονία, επειδή, κατά μια εκδοχή, ο Στάλιν άφησε σκόπιμα να πεθάνουν από την πείνα οι αντιφρονούντες

γράφει ο  Απόστολος Θηβαίος.

Διαβάστε όλες τις επιφυλλίδες του Απόστολου Θηβαίου στο 24grammata.com κλικ εδώ

Η μνήμη του «Γολοντομόρ» δε χωρά ερμηνείες και εξηγήσεις. Μια ιστορία, διακριτική μες στη λήθη της ευρωπαϊκής ιστορίας, ο ουκρανικός λιμός δεν μπορεί παρά να αποτελεί μια από εκείνες τις τραγωδίες που βιώνονται μόνο στα όρια της εθνικής συνείδησης. Ο λιμός του ’32 και ΄33 που θέρισε τον ουκρανικό λαό τέθηκε ορισμένες φορές ως αντικείμενο εκμετάλλευσης από τις ποικίλες κατευθύνσεις. Ο επιφανειακός αντικομουνισμός δεν θα μπορούσε να αντισταθεί στη χειραγώγηση της υπόθεσης, ενώ και το επίσημο, ρωσικό κόμμα, ως δείκτης του παγκόσμιου κινήματος, χρειάστηκε πολύ για να εντοπίσει επαρκείς λόγους, ικανούς να δικαιολογήσουν τους εκατομμύρια θανάτους σε εκείνα τα χρόνια.
Όμως σε τούτο το σημείο, οφείλει κανείς να επισημάνει πως τέτοιες προσεγγίσεις δεν μπορούν παρά ν΄αφορούν τη λογοτεχνία και την έννοια του μυθικού. Το ουκρανικό ολοκαύτωμα συνιστά μια απτή πραγματικότητα, σαφή με την αριθμητική και τους νεκρούς της, τα ντοκουμέντα και τις φωτογραφίες των νεκρών πλάι στα ρείθρα και τους κήπους. Η έννοια της σταλινικής κολεκτιβοποίησης, μια άμεση και απερίφραστη απειλή απέναντι στο λαό και την κάλυψη των στοιχειωδών αναγκών, της ελευθερίας να ορίζει τη ζωή και τα μέσα της έθεσε το μονόδρομο. Και ο κόσμος στις επαρχίες που δεν έβρισκε το λόγο να αλλάξει τον τρόπο της ζωής και τις ευτυχίες της, παρέμεινε αμήχανος και αφοπλισμένος, όπως κάθε εποχή, τελειώνοντας μες στις πεντακόσιες μέρες της ζωής. Το «Γολοντομόρ» αποτελεί μια σαφή επιβεβαίωση εκείνου του δράματος που βιώνουν οι λαοί, υπακούοντας στα άκυρα κελεύσματα ενός συστήματος. Η τρομοκρατία είναι μια υπόθεση συλλογική, με άπειρα μέσα και οδούς για ν΄ασκηθεί.
Στην Ουκρανία η 25η Νοεμβρίου είναι μια επέτειος ογδόντα χρόνων, μια υπενθύμιση για τις επιπτώσεις και τον όλεθρο των δοκιμών που συντελούνται κατά καιρούς στις κοινωνίες και τα συστήματα. Η πρόσφατη επικύρωση από την πλευρά της εντόπιας κυβέρνησης επιβεβαιώνει το οριστικό σχήμα της ιστορίας, μια απόλυτη τομή στη συνέχεια που έμελε να διαψευσθεί την αυγή του νέου αιώνα. Οι νεκροί θα παραμείνουν αριθμοί, ακόμη και αν μειωθούν ή αμφισβητηθούν η δυναμική τους θα συνιστά μια τραγικότητα για το σύγχρονο, ευρωπαϊκό κόσμο.
Ο κόσμος του Νικηφόρου Βρεττάκου τιμούσε κάποτε την ελπίδα και το όραμα του κοινωνισμού. Τη γιορτή της συλλογικότητας. Η ιστορία τον διέψευσε πανηγυρικά, παρά τις φωτεινές ανταποκρίσεις της αισθητικής του πάνω σε τείχη και οράματα. Εκείνος ο θάνατος που αφορούσε μια ολόκληρη εποχή, μια ιδέα καλύτερα, καθιστά τραγική τη σύγκριση ανάμεσα στην ελπίδα και την εθνική τραγωδία. Η ελπίδα θα΄ναι πάντα μεγάλη, ανάλογη των θανάτων. Τόσο στοίχισε ο ουκρανικός λιμός. Η ιστορική μελέτη μπορεί να εκτιμήσει τα υπόλοιπα, τις αδιάφορες εμπρός στον άνθρωπο κρίσεις.

Η συγκρότηση του Συντάγματος Δωδεκανησίων Εθελοντών

 

 

24grammata.com/ ιστορία
γράφει ο Γιώργος Καραβίτης,

Ενώ τα Δωδεκάνησα ήταν υπό ιταλική κατοχή, στις 28 Οκτωβρίου 1940 η Ιταλία κήρυξε τον πόλεμο στην Ελλάδα και η Δωδεκανησιακή παροικία της Αθήνας θεώρησε ότι ήταν καταλληλότερη ευκαιρία για την απελευθέρωση των Δωδεκανήσων. Με επικεφαλής τη Δωδεκανησιακή Νεολαία Αθηνών έγιναν δυναμικές εκδηλώσεις στην Αθήνα και παράλληλα ζητήθηκε από την ελληνική κυβέρνηση να επιτραπεί η εθελοντική κατάταξη στον ελληνικό στρατό των Δωδεκανησίων εθελοντών, που δεν είχαν ελληνική υπηκοότητα.

Η αποδοχή του αιτήματος δεν ήταν καθόλου εύκολη για την κυβέρνηση με δεδομένες τις τρομακτικές ελλείψεις του τακτικού στρατού. Δεν ήταν καθόλου εύκολος ούτε ο εξοπλισμός, ούτε η σίτιση, ούτε η εκπαίδευση επιπλέον προσωπικού, ούτε η στελέχωση επιπλέον μονάδων. Παρά ταύτα η κυβέρνηση δέχτηκε το αίτημα και στις 13 Νοεμβρίου 1940 με την Α.Π. 10234 διαταγή του Γενικού Στρατηγείου συγκρότησε ως τακτική πολεμική μονάδα του Εθνικού Στρατού το «Σύνταγμα Δωδεκανησίων» βασιζόμενη στις υπεραισιόδοξες εκτιμήσεις της Δωδεκανησιακής παροικίας για τον αριθμό των μελών της.
Η κατάταξη διήρκεσε από τις 20 Νοεμβρίου μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου και παρουσιάστηκαν συνολικά 1.924 εθελοντές κάθε ηλικίας, επαγγέλματος και μορφωτικού επιπέδου, εκ των οποίων κρίθηκαν ικανοί οι 1.665. Κατά την εκπαίδευση και καθώς το Σύνταγμα διαρθρωνόταν για πολεμικές επιχειρήσεις, μερικοί απολύθηκαν λόγω ηλικίας ή ασθενειών και ο τελικός αριθμός των Δωδεκανησίων εθελοντών διαμορφώθηκε στους 1.586. Ο αριθμός αυτός αρκούσε μόνο για ένα τάγμα συν έναν λόχο με πολεμική σύνθεση, όμως είχε συγκροτηθεί σύνταγμα, του οποίου η πολεμική σύνθεση απαιτούσε πάνω από 3.500 άντρες. Η υπολειπόμενη δύναμη των περίπου 2.000 αντρών συμπληρώθηκε με στρατιώτες καταγόμενους τόσο από άλλα μέρη (κυρίως από τη Σάμο, τη Χίο, τη Λέσβο και τις Κυκλάδες) όσο και με εφέδρους του πολεμικού ναυτικού. Μόνο το Ι Τάγμα του Συντάγματος Δωδεκανησίων εθελοντών αποτελούνταν αμιγώς από Δωδεκανησίους, ενώ τα άλλα τάγματα καθώς και τα τμήματα διοίκησης και υποστήριξης διέθεταν ελάχιστους.
Η συγκρότηση «Συντάγματος Δωδεκανησίων» δημιούργησε στην παροικία και στους καταταγέντες εθελοντές την πεποίθηση ότι αποστολή τους θα ήταν η απελευθέρωση των Δωδεκανήσων. Όμως οι αρμόδιοι αξιωματικοί εξαρχής κατέστησαν σαφές ότι επιχειρήσεις κατά των Δωδεκανήσων μπορούσαν να γίνουν μόνο σε συνεργασία με το βρετανικό ναυτικό και ότι δεν υπήρχε κανένας σχεδιασμός για κατάληψη των Δωδεκανήσων. Αντίθετα πίστευαν ότι η απελευθέρωση των Δωδεκανήσων θα κατοχυρωνόταν στο αλβανικό μέτωπο.
Αμέσως μόλις έγινε αισθητή η κινητοποίηση των Δωδεκανησίων, ο Τούρκος πρέσβης στην Αθήνα είχε δηλώσει στην ελληνική κυβέρνηση ότι το ζήτημα των Δωδεκανήσων ενδιέφερε άμεσα την Τουρκία, που δεν θα έμενε απαθής σε απόπειρα κατάληψής τους από ελληνικές δυνάμεις. Μόλις δε συγκροτήθηκε το Σύνταγμα Δωδεκανησίων, ο Τούρκος πρέσβης προέβη σε νέες παραστάσεις, ενώ οι Άγγλοι ζήτησαν την απομάκρυνσή του από την Αθήνα, διότι η παρουσία του εκεί και η φημολογούμενη αποστολή του στα Δωδεκάνησα ανησυχούσαν και δυσαρεστούσαν την Τουρκία, πράγμα που έβλαπτε τα συμμαχικά συμφέροντα. Εκείνη την περίοδο κυκλοφορούσαν πληροφορίες ότι η Αγγλία, προκειμένου να πείσει την φιλογερμανικά ουδέτερη Τουρκία να μπει στον πόλεμο στο πλευρό των Συμμάχων, παζάρευε να της παραχωρήσει όχι μόνο τα ιταλοκρατούμενα Δωδεκάνησα, αλλά και νησιά εντός της ελληνικής επικράτειας, όπως η Σάμος, η Χίος και η Λέσβος. Προφανώς δεν είναι άσχετο με αυτά ότι ολόκληρο το Σύνταγμα Δωδεκανησίων επελέγη ως τιμητική συνοδεία, όταν (31.01.1941) κηδεύτηκε με επισημότητα ο Ιωάννης Μεταξάς.
Αν και αρχικά το Γ.Ε.Σ. ήταν αρνητικό στη συγκρότηση του Συντάγματος Δωδεκανησίων, από τη στιγμή που αυτό συγκροτήθηκε, του παρέσχαν κάθε δυνατή υποστήριξη. Πρώτος διοικητής του ορίστηκε ο έφεδρος λοχαγός (μετέπειτα ταγματάρχης) Κλαδάκης, στον οποίο δόθηκε πλήρης ελευθερία κινήσεων για την τάχιστη οργάνωση και αρτιότερη εκπαίδευση των εθελοντών. Με την επιμονή του Κλαδάκη και την αμέριστη βοήθεια όλων των εμπλεκομένων αξιωματικών ξεπεράστηκαν σε ικανοποιητικό βαθμό οι ελλείψεις σε οπλισμό, ιματισμό, εκπαιδευτές και στελέχη. Χαρακτηριστικό των προβλημάτων στην εκπαίδευση και τον εξοπλισμό είναι ότι, ενώ εκπαιδεύτηκαν στη χρήση τυφεκίων Μάουζερ και οπλοπολυβόλων Χότσκις, τελικά εφοδιάστηκαν με τυφέκια Μάνλιχερ (φωτο) και οπλοπολυβόλα Chauchat C.S.R.G.  του 1915.
Μετά από σύντομη αλλά εντατική εκπαίδευση στου Γουδή οι Δωδεκανήσιοι εθελοντές ορκίστηκαν στις 12 Ιανουαρίου 1941 και παρέλαβαν την πολεμική σημαία του Συντάγματος. 

     Το Σύνταγμα Δωδεκανησίων είχε διοικητή τον έφεδρο αντισυνταγματάρχη Ιωάννη Νικολάου και περιελάμβανε 3 Τάγματα υπό τους εφέδρους ταγματάρχες Μάρκο Κλαδάκη, Παναγιώτη Γεωργαντόπουλο και Κωνσταντίνο Δρανδάκη. Όλοι οι αξιωματικοί είχαν πολεμική εμπειρία από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Μακεδονικό Μέτωπο ή την Μικρασιατική εκστρατεία…

Ο Μάρκος Κλαδάκης καταγράφει τη σύνθεση του Συντάγματος Δωδεκανησίων ανά νησί προέλευσης των εθελοντών ως εξής:
ΝΗΣΙ ΕΘΕΛΟΝΤΕΣ
Αστυπάλαια 12
Κάλυμνος 433
Κάρπαθος 309
Κάσος 25
Καστελλόριζο 48
Κως 109
Λειψοί 3
Λέρος 98
Νίσυρος 67
Πάτμος 20
Ρόδος 126
Σύμη 262
Τήλος 8
Χάλκη 9
Κάτοικοι εξωτερικού 57
ΣΥΝΟΛΟ 1586
Βιβλιογραφία

1. Επίτομη Ιστορία του Ελληνοϊταλικού και Ελληνογερμανικού Πολέμου 1940-1941 (Επιχειρήσεις Στρατού Ξηράς), 1985, Γενικό Επιτελείο Στρατού, Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού. Αυτούσια αποσπάσματα από τις σελίδες 154, 180, 185, 191, 197, 198, 202.
2. Ιστορία του Συντάγματος Δωδεκανησίων Εθελοντών, Κλαδάκης Μάρκος, Πολιτιστικό Ίδρυμα Δωδεκανήσου «Κλεόβουλος ο Λίνδιος», Αθήνα 1996. Αυτούσια αποσπάσματα από τις σελίδες 219, 224, 226, 228, 233.
3. Εφοδιασμοί Στρατού εις Υλικά Οπλισμού και Πυρομαχικών Πεζικού και Πυροβολικού κατά τον Πόλεμον 1940-41, Αθήνα 1982, Γενικό Επιτελείο Στρατού, Διεύθυνση Ιστορίας Στρατού.
4. Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος, Ουίνστον Τσόρτσιλ, μετάφραση Αντώνη Σαμαράκη, Ελληνική Μορφωτική Εστία, σελ. 375, 379, 380, 382, 386
5. Ο πόλεμος κατά των Γερμανών εν τη κεντρική Μακεδονία, Καράσσος Χρήστος, Αετός, Αθήνα 1948. Αυτούσια αποσπάσματα από τις σελίδες 28, 37-39, 53, 55, 63, 68, 69, 70, 85, 102-103, 111, 117, 124-125, 128-130
6. www.kosisland.org (απόσπασμα)

 

Η Μόσχα και το Πεκίνο έκριναν επιτυχή την πρώτη στην ιστορία των δύο χωρών σύμπραξη μεταξύ πολεμικών πλοίων

Σύμπραξη πολεμικών πλοίων της Ρωσίας και της Κίνας κατά τη διάρκεια στρατιωτικής επιχείρησης

Φωτογραφία: ΡΙΑ-Νόβοστι

...κατά τη διάρκεια στρατιωτικής επιχείρησης. Συγκεκριμένα διασφάλισαν μαζί την ασφαλή φόρτωση και τη συνοδεία των χημικών όπλων της Συρίας από το λιμάνι της Λατάκειας μέχρι τις ακτές της Ιταλίας.

Η πρώτη παρτίδα των πολεμικών τοξικών ουσιών είχε ξεκινήσει από τη Συρία στις 7 Ιανουαρίου. Το ρωσικό πυραυλικό καταδρομικό «Μεγάλος Πέτρος» και το περιπολικό σκάφος «Γιαν Τσενγκ» (Yan Cheng) συνόδευαν και διασφάλισαν τον ασφαλή διάπλου του δανικού ειδικού σκάφους Ark Futura, που μετέφερε συριακά χημικά όπλα.

Η Μόσχα και το Πεκίνο σε διπλωματικό επίπεδο επέμεναν ότι η καταστροφή των αποθεμάτων χημικών όπλων αποτελεί μέρος της λύσης του συριακού προβλήματος, επεσήμανε ο στρατιωτικός εμπειρογνώμονας σε ναυτικά θέματα Πρόχορ Τέμπιν:

- Για την Κίνα και τη Ρωσία αυτή η επιχείρηση έχει μεγάλη σημασία. Ιδιαίτερα για την Κίνα, διότι αυτή είναι ουσιαστικά η πρώτη ενεργός συμμετοχή του Πολεμικού Ναυτικού της Κίνας σε σοβαρή ναυτική στρατιωτική επιχείρηση πολύ μακριά από τα σύνορα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας.

Η Ρωσία και η Κίνα είναι στρατηγικοί εταίροι. Και επιδιώκουν την ανάπτυξη παρόμοιας και συχνά κοινής θέσης σε διάφορα θέματα της διεθνούς ασφάλειας. Γι΄ αυτό μια τέτοιου είδους σύμπραξη πολεμικών πλοίων τους είναι απαραίτητη και επωφελής.

Η διασφάλιση της ασφάλειας της φόρτωσης και μεταφοράς των συριακών χημικών όπλων δεν περιορίζεται μόνο στο να μην πέσουν στη θάλασσα οι τοξικές ουσίες ή να μην δηλητηριάσουν το προσωπικό που εργάζεται με αυτά. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής επιχείρησης δεν αποκλείεται ότι οποιαδήποτε πρόκληση, μεταξύ άλλων και με τη χρησιμοποίηση όπλων. Είναι μεγάλη και η πιθανότητα προσπάθειας κάποιων τρομοκρατών τύπου ριζοσπαστών ισλαμιστών να θέσουν υπό τον έλεγχό τους έστω και ένα μέρος του μεταφερόμενου φορτίου. Γι΄ αυτό το λόγο η συνοδεία προϋπέθετε από κοινού έλεγχο της επιχειρησιακής κατάστασης και στη θάλασσα, και στον αέρα, και κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Η Ρωσία και η Κίνα έχουν ήδη πείρα κοινής δράσης, η οποία έχει αποκτηθει΄κατά τη διάρκεια των στρατιωτικών ναυτικών ασκήσεων «Ναυτική σύμπραξη». Οι πρώτες στην ιστορία ασκήσεις πολεμικών πλοίων των δύο χωρών έλαβαν χώρα στην Κίτρινη θάλασσα το 2012. Και ένα έτος αργότερα - στη Θάλασσα της Ιαπωνίας στον Κόλπο του Μεγάλου Πέτρου κοντά στο Βλαδιβοστόκ. Σε αμφότερες τις περιπτώσεις, συμμετείχαν περίπου 25 σκάφη με σκοπό την ανάπτυξη της σύμπραξης κατά τη συνοδεία πλοίων και την αναπλήρωση των εφοδίων στη θάλασσα. Οι Ρώσοι και οι Κινέζοι ναυτικοί ανάπτυξαν τις δεξιότητες τους σε επιχειρήσεις ανθυποβρυχιακής και αντιαεροπορικής άμυνας, καθώς και καταστροφής επιτιθέμενων πλοίων με την υποστήριξη καταδιωκτικών και ελικοπτέρων που εξορμούν από αεροπλανοφόρα.

Για φέτος είναι προγραμματισμένες νέες μεγάλες στρατιωτικές ναυτικές ασκήσεις της Ρωσίας και της Κίνας. Με τον ίδιο θρύλο – την καταπολέμηση της τρομοκρατίας στη θάλασσα. Εν τω μεταξύ προς το παρόν το καταδρομικό «Μεγάλος Πέτρος» και το περιπολικό «Γιάν Τσενγκ» βρίσκονται στις καθορισμένες περιοχές της Μεσογείου. Και είναι έτοιμα να συνεχίσουν το συντονισμό των ενεργειών τους για τη διασφάλιση της ασφάλειας της μεταφοράς της νέας παρτίδας συριακών χημικών όπλων.

_{* Οι απόψεις της Σύνταξης μπορεί να μη συμπίπτουν με τις απόψεις του/της αρθρογράφου.}